Over Paulien

Over mij

Ik ben ervan overtuigd dat je niet alles alleen hoeft te kunnen. Dat is niet alleen iets wat ik vanuit mijn werk weet. Ik heb het ook zelf ervaren.

Ik ben jarenlang mantelzorger geweest voor mijn moeder. Ik weet hoe het is om steeds meer te regelen, mee te denken en er voor iemand te willen zijn. En ik weet ook dat je ondertussen gemakkelijk vergeet dat je zelf óók onderdeel bent van het verhaal.

Achteraf denk ik weleens: ik had zelf ook wel iemand kunnen gebruiken die even naast me stond.

Iemand die meehielp om overzicht te krijgen. Die wist hoe ingewikkeld de zorgwereld kan zijn. Maar die ook gewoon luisterde en begreep dat mantelzorg niet alleen over praktische zaken gaat.

Juist daarom ben ik met Mantelzorg Wegwijs gestart.

Want er is een grote groep mensen die wel wat extra hulp kan gebruiken, maar voor wie formele hulpverlening nog niet passend is. Omdat de situatie nog niet ‘ernstig genoeg’ is voor een indicatie. Omdat een aanvraag tijd kost. Omdat je niet precies weet waar je moet aankloppen. Of simpelweg omdat je behoefte hebt aan iets wat binnen de reguliere hulpverlening niet wordt aangeboden.

Je hoeft niet eerst vast te lopen voordat je wat hulp mag gebruiken.

Soms heb je nú iemand nodig die even met je meedenkt. Iemand die helpt om overzicht te krijgen, samen de volgende stap te bekijken of gewoon even bij je naaste kan zijn terwijl jij tijd voor jezelf neemt.

Dat is wat ik met Mantelzorg Wegwijs wil bieden: persoonlijke aandacht en praktische hulp op de momenten waarop je daar behoefte aan hebt. Als aanvulling op de hulp die er al is, maar ook wanneer die hulp er nog niet is.

Ik kies er bewust voor om mijn diensten toegankelijk en betaalbaar te houden. Omdat ik vind dat goede, persoonlijke aandacht niet pas beschikbaar zou moeten zijn wanneer een situatie ingewikkeld of zwaar genoeg is geworden voor de formele hulpverlening.

Bij mij heb je geen grote organisatie, geen wisselende gezichten en geen lange lijnen. Je hebt rechtstreeks contact met mij: een vast en vertrouwd gezicht dat luistert, meedenkt en naast je staat.

Mijn achtergrond

Mijn achtergrond ligt in communicatie, maatschappelijk werk en de ouderenzorg. Als maatschappelijk werker heb ik gewerkt bij een expertisecentrum voor mensen met dementie en onbegrepen gedrag.

Daar heb ik veel ervaring opgedaan met situaties waarin het ingewikkeld wordt. Wanneer gedrag verandert, de zorg steeds intensiever wordt en verschillende mensen en organisaties bij een situatie betrokken zijn.

In mijn werk heb ik geleerd om verder te kijken dan wat je aan de buitenkant ziet.

Wat probeert iemand met zijn gedrag duidelijk te maken? Wat heeft deze persoon nodig? En wat hebben de mensen om hem of haar heen nodig om het vol te houden?

Die manier van kijken neem ik mee in mijn werk met mantelzorgers.

De mens achter het gedrag

Over dit onderwerp maakten we vanuit het expertisecentrum Sonnevanck een podcast:

‘De mens achter het gedrag bij Sonnevanck’.

In het gesprek vertel ik over mijn werk met mensen met dementie en onbegrepen gedrag en over het belang van kijken naar de mens achter het gedrag.

Misschien hoor je in het gesprek al iets van wat ik belangrijk vind: rustig blijven kijken, luisteren, niet te snel oordelen en samen zoeken naar wat er wél kan. En dat je me alles mag vragen!

Waarom ik dit werk doe

Mijn professionele ervaring en mijn eigen ervaring als mantelzorger komen in dit werk voor mij samen.

Ik weet hoe het is wanneer de zorg voor iemand steeds meer van je vraagt. Er komt van alles op je af: regelen, uitzoeken, keuzes maken, afspraken bijhouden en ondertussen proberen er gewoon voor je naaste te zijn.

Maar soms is er helemaal geen behoefte aan méér formele hulp. Soms wil je vooral even met iemand kunnen overleggen. Iemand die met je meekijkt, helpt om de dingen op een rijtje te zetten of gewoon even luistert.

Iemand die helpt om de chaos weer overzichtelijk te maken. Die met je meedenkt over de volgende stap. Die even bij je naaste kan zijn zodat jij een paar uur voor jezelf hebt.

Ik neem het niet van je over. Ik sta naast je, zodat jij het weer beter kunt volhouden.

En misschien ontstaat er daardoor weer wat ruimte voor wat er onder al die zorg en regelzaken ligt:

De band met je moeder, vader, partner of andere naaste. Samen koffie drinken. Een wandeling maken. Een goed gesprek.  Want uiteindelijk wil je niet alleen goed voor iemand zorgen.

Je wilt ook gewoon weer even samen kunnen zijn.